Marith’s weblog

Een bijzonder verhaal van een bijzondere meid

  • Hallo allemaal.

    Ik ben Marith.



    Veel en veel eerder dan iedereen verwachtte. heb ik de buik van mijn Mama moeten verlaten. Het was niet meer zo knus en gezellig bij mama. en dus heeft de dokter mij met mijn vliezenhuisje nog om mij heen op 30 december 2005 om 18.27 op de wereld geholpen. Zo klein en vatbaar als ik ben wordt ik nu al een pittige tante genoemd. En Papa & Mama zullen de leuke en minder leuke verhaaltjes over mij bijhouden

Archive for januari, 2007

Marith is verhuist

Posted by Papa en Mama op 27 januari 2007

Natuurlijk niet echt, maar virtueel.

Na een domme fout van vaders én de mensen achter web-log
is de site van Marith daar verwijdert.

Ik wou een paar oude wel-logjes verwijderen, maar de mensen
van web-log dachten dat alles dat via onze mail loopt wel weg konden doen.

Ze gaan wel proberen hem weer terug te zetten, maar de eerste reactie
was…weg=weg. In tussen tijd probeer ik via een log uit september
de weblog weer op te bouwen. Stukje bij beetje zal ie weer beschikbaar komen.

Posted in weblog | Leave a Comment »

Ben is jarig.

Posted by Papa en Mama op 25 januari 2007

Marith vriendje Ben is vandaag ook 1 jaar.

Ze hebben samen in Zwolle in het ziekenhuis gelegen.

Papa en mama van Ben ook van harte gefeliciteert.

Posted in weblog | Leave a Comment »

Op de fiets

Posted by Papa en Mama op 15 januari 2007

Al zijn mijn beentjes nog iets te kort, ik wilde niet
langer wachten om te genieten van mijn verjaardag’s
kadootjes. Mijn loopfiets van oma en opa en mijn driewieler
van de familie de Swart.

En zoals jullie kunnen zien geniet Marith met volle teugen van haar
nieuwe vervoersmiddelen.

Al kost het papa zijn rug en mama de knieën.
Wel een mooi gezicht overigens, twee ouders gebukt cq op de knieën
achter dat kleine meisje aan.

Posted in weblog | Leave a Comment »

Hoest kuch hoest

Posted by Papa en Mama op 6 januari 2007

Onze schat is al een paar weken verkouden.
Dat betekend dat ze dus ook ’s nachts slecht slaapt.
Want de speen in je mond en dan door je neus ademen wil niet hé.

Dus toch eergisteren maar even naar de dokter geweest.

Het blijkt dat ze een lichte vorm van bronchitis heeft.
En nu mag ze een paar maal per dag een pufje.
Met zo’n lange toeter voor je gezicht.
In eerste instantie vond ze het niets, maar na een paar keer
vind ze het wel interessant.
Het gaat nu al een stuk beter, een paar daagjes nog en dan gaan
proberen zonder de pufjes.

Posted in weblog | Leave a Comment »